Een interview met Judith Ajubita

Hoe kwam het dat je als Spaanse in 2008 in Duitsland een vestiging voor MTE-freesmachines hebt opgericht?

In 2003 ben ik naar Aken verhuisd. Na mijn studie besloot ik in 2004 om bij een Duitse handelaar in werktuigmachines te gaan werken. Daar wilde ik werkervaring opdoen en mijn taalvaardigheid verbeteren. Deze handelaar verkocht ook de MTE-freesmachines van mijn vader in Duitsland.

In 2005 besloot ik om persoonlijke redenen in Duitsland te blijven en verhuisde ik naar het Westerwald. De vraag naar mijn professionele toekomst drong zich meteen op. Als 25-jarige Spaanse werktuigbouwkundig ingenieur was ik niet de eerste keuze voor Duitse machinebouwbedrijven. Het aanbod aan banen was beperkt en ik zocht in een straal van 200–300 km rond het Westerwald. Binnen enkele weken kreeg ik een aantal vacatures aangeboden. Ik koos voor een functie als projectingenieur bij een grote pompenfabrikant in Ludwigshafen en werkte daar bijna twee jaar. Het wekelijkse pendelen tussen Montabaur en Ludwigshafen was echter een uitdaging die ik op de lange termijn niet wilde.

Na vele gesprekken met mijn vader, de oprichter en directeur van de MTE-fabriek in Spanje, kwamen we op het idee om een MTE-vestiging in Duitsland op te richten. Deze zou zich richten op de verkoop en service van MTE-freesmachines. Voor het familiebedrijf MTE in Spanje was het een geweldig idee om een eigen bedrijf op te zetten in de belangrijkste afzonderlijke markt ter wereld, geleid door een gekwalificeerd familielid. Halverwege 2007 begonnen we met de planning en richtten we het bedrijf op in december 2007.

Ondernemer en moeder: hoe slaag je erin om die twee te combineren?

Achteraf gezien is het zelfs voor onszelf verbazingwekkend. Alle ouders stellen zich deze vraag: „Hoe combineren we de zorg voor en de belangrijke tijd met onze kinderen met de eisen van het dagelijkse werk? “ Dat is alleen gelukt dankzij de samenwerking met mijn man en ons MTE-team. Het vergde veel energie, inzet en discipline. Een geweldig kinderdagverblijf in Montabaur-Heiligenroth heeft ons ook ondersteund. Met de juiste partner en het juiste team is het ons gelukt, en daar zijn we erg dankbaar voor.

Carrière bij MTE: wanneer begon dit pad zich af te tekenen?

Twintig jaar geleden was dat helemaal niet te voorzien. Mijn ouders hadden niet verwacht dat ik werktuigbouwkunde zou gaan studeren of bij het bedrijf MTE zou gaan werken. Mijn vader had misschien wel die hoop, maar heeft nooit druk uitgeoefend. Hij verwachtte alleen dat ik alles wat ik leer of studeer zo goed mogelijk zou doen, met ijver en discipline.

Nu heb ik zelf kinderen en denk ik dat het misschien 20 tot 30 jaar geleden al zo was: als ouders ondernemers zijn, vragen ze zich af of ze hun kinderen dezelfde ontberingen, zorgen en lasten toewensen. Gelukkig lieten mijn ouders zich niet leiden door dergelijke egoïstische overwegingen. Ze stelden het behoud of de verdere ontwikkeling van hun levenswerk niet boven de belangen van hun kinderen. Daar ben ik vandaag de dag erg dankbaar voor.

Toen ik mijn man in 2005 leerde kennen en besloot om met hem in Duitsland te blijven, was een baan bij MTE eigenlijk uitgesloten. Des te grappiger is het nu dat juist deze stap ons leven tot op de dag van vandaag bepaalt.